In Terra Profugus

by Carpe Noctem

/
1.
2.
3.
10:15
4.
5.

about

In Terra Profugus is a concept album about an ethereal journey within and without the self, exploring concepts of life, death and the nature of evil. It is about overcoming and reaching understanding through strife and hardship, about self-flagellation of the soul. The album title calls upon Cain’s journey into the wasteland of Nod, the self-made exile from God’s creation. Imagery from nature and light references to Nordic myth permeate the text, which is both vivid and esoteric in description.

credits

released 16 September 2013
Alexander Dan Vilhjálmsson - Vocals & lyrics
Andri Þór Jóhannsson - Guitar
Árni Bergur Zoëga - Bass
Helgi Rafn Hróðmarsson - Drums & percussion
Tómas Ísdal - Guitar

Recorded and produced by Árni Bergur Zoëga
Mixed & mastered by Riccardo Pasini
Artwork by Antti Salminen
Layout by Carpe Noctem

Released via Code666 Records / Aural Music

Tracklist:
III. Odium Somniferum
II. Ars Moriendi
I. VITRIOL
II. Metamorphoses Maleficarum
III. Hostis Humani Generis

tags

license

all rights reserved

feeds

feeds for this album, this artist
Track Name: III. Odium Somniferum
iii. i. Hljóðs bið ég allar
óhelgar kindir,
meiri og minni
mögu Aurgelmis

ii. Sá sem hefur eyra,
hann heyri
Þeir sem ei hlusta
skulu áfram leir vera

iii. Frjáls
frá prísund holdsins
laus
úr búri hugans

iv. Á brún heimsins
er jafn langt til himins og heljar
Tómið sem slær bak rifjum þínum
mun leiða þig að pyttnum mikla

v. Þú fellur niður frá jörðu!
Ég stend við svarta hliðið!

vi. Frummyrkrið
mun gleypa allt
sem er og hefur verið

vii. Það logar enn
í brjósti þér
þráir að brjótast út

viii. Gakktu inn
í dimmt fjallið
Gakktu inn
í þrúgandi dýpið

ix. Þú sem leitar
þú sem kvelst
Rita þú í bók það
sem þú sérð

x. Ámáttleg sjón
ósvikin
ójarðnesk hljóð
vekja upp óhug

xi. Þungi fjallsins
sligar þig
ei bugast, ei brotna
umberðu í nokkra stund

xii. Phlegethon brennur
í æðum þínum
lát blóðið lýsa þér leið

xiii. Lof sé jörðinni og hafinu,
því djöfullinn er stiginn niður til oss
því hann veit, að hann hefur nauman tíma.

xiv. Visita Interiora Tartaros Rectificando Invenies Occultum Lapidem
Track Name: II. Ars Moriendi
ii. i. Mara á brjósti mér
hlær
strýkur mér um
stjarfan vanga

ii. Svefndauður
andvaka
hvít gríma lögð á andlit mitt

iii. Svartur eldur
logar úr brjósti mér
ég reyni að öskra
en maran hlær

iv. kaldar hendur, kaldar klær
toga þig niður
drukknaðar sálir, örvona
toga dýpra og dýpra

v. Jarðarfararmold
skríður um þig, skríður inn í þig
lifandi étur þig dauðan
iðandi ormar iðrast

vi. Þrútið hræ gall storknaðir vessar
blómstraðu
skinn og bein, skinn og vein
skorpnar varir berar tennur

vii. Sem ljár fellir korn
og naðra hleypir ham
rotnar af mér
aur jarðar

viii. Við beinaströnd
situr jötna far
ferjan dökka
bíður mín

ix. Ég slít úr höfði mér
ríf af himnum ofan
blóðugt fargjald
silfrað ennitungl

x. Haturs fljót
ólgandi stormur
nístandi öldurót
það kallar, það hvíslar

xi. Dregur mig nær
Dregur mig nær!
Dregur mig...

xii. Óminnisvatn
hreinsar morkinn huga
þyngsli mörunnar
af mér létt

xiii. Ég geng
um aldir alda
meðal hinna
gleymdu dauðu

xiv. Bein mín gulnuð
ég hósta
ryki og mold
ég dreg andann á ný

xv. Grafardróttinn!
Ég ákalla þig!

xvi. Láttu mig lausan!
Veittu mér dauðann!

xvii. Hún situr mig enn
þung á brjósti
og hlær holum tóni

xviii. Ormétinn
maðkaþvagan titrar
í takt
við hjartslátt minn

xix. Svartasta ljós!

xx. Stoðir hrynja
auðnin rís
endinum náð

xxi. Dauðrahersir
reisir mig við
yfir föla kúpu
dregur hann andlit mitt

xxii. Hvaða leið
sem við kjósum að feta
er einungis glötun
sem bíður við leiðarenda
Track Name: I. VITRIOL
i.i. Kyrrð
rofin
drungi aldanna
leggst yfir mig

ii. Neðar undirheimum
er uppsprettan
er endirinn

iii. Nágríman fellur
ég hníg niður
örmagna
en ég eygi í fjarska
náttröðul

iv. Blindandi tóm

v. Það teygir sig
óendanlega
hvert sem ég lít
gnæfir það
drottnar
yfir djúpinu

vi. Svarta hliðið
Ég lýk því upp

vii. Gin dýrsins
gleypir mig
ærir mig

viii. Eiturgufur
svíða burt
kvikasilfurslogar
hreinsa

ix. Auðir salir
rykfallnir
innantómt bergmál
ómar

x. Löng steinborð
útbúin skorpnuðum skrokkum
hver bikar tómur
hvert sæti autt

xi. Heyrirðu nú?
nístandi surg
sem sker inn að beini
inn að kviku

xii. Er orðið að öskri
öskri sem nötrar
rauð elding
klýfur

xiii. Berstrípaður
af klyfjum jarðar
sækja á mig
endurminningar

xiv. Hlautsteinninn bíður
þyrstir
litaður
af fornum blótum

xv. Biturt bragð
er af eigin blaði
Funagögull flæðir

xvi. Úr steininum streyma
svartir vessar
Þeir blæða aftur
inn í mig

xvii. Svartnættið
er líf mitt
Hyldýpið
er sál mín
Track Name: II. Metamorphoses Maleficarum
ii.i. Þögul för
vegurinn þakinn þyrnum
Þrír varðmenn
blóðþyrstir, blindir

ii. Hljóður læðist hjá
þagmælskan þrúgandi
gulls ígildi

iii. Skerandi ljós
blindar mig
læstar dyr
standa mér opnar

iv. Leiðin handan
liggur djúpt
í frjálsu falli
ég glatast

v. Hugdjarft flón
sleppir hiklaust taki
ráfandi, villtur
að útgönguleið

vi. Vitund mín klofnar
dauðinn fölnar
sandur stundaglassins
seitlar úr höfði mér

vii. Auga mitt sokkið
hálfur í þessum heimi
Líflaus tóft fær séð
sem mönnum er hulið

viii. Aftaka dyggðar
réttlæti fullnægt
Flugnasuð,
vein manna

ix. Myrkur geislabaugur
krýnir höfuð mitt
Augu þín tendruð
dómsdagsbálið

x. Fjarri harmi
ásýnd þín yljar mér
leggst upp að barmi
djúpt í faðmi þér

xi. Blóðug mein
af heljarskörum hylltur
Ástríðukvein
Trylltur

xii. Og ég herði að kverkum þér
koss okkar mettaður dreyra
Og þú herðir að kverkum mér
hvíslar mér hröfnum í eyra



xiii. Átthyrnda sól!
Kallaðu nafn mitt!
Morgunstjarnan hungrar

xiv. Níu dagar
og níu nætur
blóð kallar
á blóð

xv. Gegn níu hlið hrjáður,
hef ég gengið dyggur
sem völvuþráður
í nálarauga liggur

xvi. Frá skuggaós
streymir allur minn styrkur
Það skærasta ljós
skapar dýpsta myrkur
Track Name: III. Hostis Humani Generis
iii.i. Óvættin sem leitar á þig
heggur þína innstu taug
Forynjan sem kallar nafn þitt

ii. Rödd hennar
heit og dauð
heit og dauð

iii. Launungarmál
hnífsskarpt hvískur
ormatal í huga mér

iv. Seiður forn
magnaður
bölrúnir skal rísta

v. Aska gýs úr vitum mínum
drepsótt í bláum beinum

vi. Návindur ber þung orð á lofti
Hrafnaþing kveður upp dóma

vii. Tungl vex og blóðgast
þögn ríkir á himni
prísundin riðar til falls

viii. Heyr!

ix. Látið óma
enn á ný
þá trylltu frygðarsöngva

x. Hinn nafnlausi lýkur upp
áttunda innsiglinu

xi. Blóð hans brennur í iðrum mínum
raust hans skekur heiminn:

xii. „Þú þekkir mig
náttvættur
sem gvuðar á glugga
sálu þinnar

xiii. Nafn mitt strikað
úr helgra bókum
En ritað í
ösku jarðar“

-

xiv. Ljós
hinsta
hilling manna

xv. Svartasta
gjá
leiðir okkur handan

xvi. Þurr
mold
þungar rætur rotna

xvii. Eyðilögð
auð
liggur í draumlausu dái

-

xviii. Ei trúa
ei vona
feigð kallar
eirð neitar

xix. Neitar
teikn flöktar
tóm